Syndrom Nieadekwatnych Osiągnięć

Niepełnosprawność dziecka a funkcjonowanie rodziny
4 maja 2014
Edukacja zdalna
6 maja 2014

Syndrom Nieadekwatnych Osiągnięć

O wspieraniu zdolności i talentów mówi się obecnie coraz więcej. Powstają punkty konsultacyjne ds. dzieci zdolnych, specjalistyczne placówki, fundacje. Czy dzieci zdolne rzeczywiście tego potrzebują? Uczą się bez wysiłku, zazwyczaj dobrze radzą sobie w szkole. Rzeczywistość jest taka, że z kilkunastu procent dzieci, które uznajemy za twórcze i zdolne wyrasta jedynie około kilku procent takich dorosłych. A co z resztą? Większość z nich dostosowuje się do przeciętnej, a ich niepielęgnowany talent więdnie.

Nauczyciele cenią ucznia zdolnego, ale posłusznego, akceptują zdolnego i twórczego, lecz ich tolerancja jest niska wobec uczniów twórczych o niższym poziomie intelektualnym. Zdolności twórcze cenione w społeczeństwie nie należą do grupy cech preferowanych przez nauczycieli.

Duża liczba uczniów w klasach czy późne ujawnienie się zdolności u niektórych uczniów nie sprzyjają pracy z uzdolnionymi. Mimo zapisów w aktach prawnych i chwalebnych postulatów oświata w Polsce jest nastawiona na kształcenie ucznia przeciętnego ze względu na swój egalitarny charakter. Często uczniowie zdolni uzyskują wyniki zdecydowanie poniżej swoich możliwości, mimo szczególnych zdolności werbalnych, matematycznych czy twórczych. Zjawisko to opisano jako Syndrom Nieadekwatnych Osiągnięć. Wiązać się on może z wczesnymi latami rozwoju dziecka, jego strukturą osobowości oraz niewłaściwym funkcjonowaniem rodziny i szkoły. Posiadanie szczególnych uzdolnień związane jest często z asynchronią rozwojową; polega ona na nierównomiernym rozwoju. Zdolności dominujące rozwinięte są w wysokim stopniu, przy jednoczesnym opóźnieniu rozwoju sfery emocjonalnej czy społecznej oraz nadwrażliwości.

Syndrom Nieadekwatnych Osiągnięć to problem negatywnej sytuacji szkolnej dziecka, w której nie wykorzystuje ono swoich możliwości związanych z potencjałem intelektualnym i twórczym – według badań dotyczy to blisko 10% populacji dzieci i młodzieży. SNOS jest to niewykorzystywanie możliwości przejawiające się w dużej rozbieżności pomiędzy ocenami i zachowaniami szkolnymi dziecka a jego wysokim potencjałem, takim jak: inteligencja, twórczość.

Komentarze są wyłączone.