Nauka pierwszej pomocy

Geneza internetu w Polsce
29 kwietnia 2014
Alkoholizm i współuzależnienie
4 maja 2014
W roku 2003 odnotowano na polskich drogach ponad 51 tysięcy wypadków drogowych, w których zginęło 6 tys. osób a 64 tys. zostało rannych. Choć od pięciu lat liczby te wydają się systematycznie spadać, to ciągle zastraszają swoją wielkością. Zauważyć można również, iż w roku ubiegłym, liczby wypadków oraz poszkodowanych w ich wyniku osób, były najmniejsze od dziesięciu lat.

Przytoczone tu dane statystyczne jasno obrazują, jak wysoka jest śmiertelność, zwłaszcza
w wypadku tonięcia, która wynosi około 90 %. W wypadkach drogowych co prawda zmarło średnio 9 % osób, ale nie wiadomo ile osób spośród rannych odniosło poważny uszczerbek
na zdrowiu, bądź doznało kalectwa. Właśnie, dlatego tak ważną rolę odgrywają szkolenia
z udzielania pierwszej pomocy, które winny być prowadzone dla możliwie największej liczby ludzi z każdej grupy społecznej. Może w ten sposób uda się uratować większej liczbie osób życie, bądź zdrowie, bo przecież nie zawsze pierwszy na miejscu zdarzenia jest wykwalifikowany personel medyczny, a często jest to przypadkowy świadek zdarzenia lub osoba przypadkowa.

Nauczanie pierwszej pomocy winno być zapoczątkowane możliwie wcześnie, a następnie szkolenia tego typu powinny być powtarzane w celu przypomnienia i utrwalenia wcześniej przyswojonej wiedzy. Na tym zresztą polega proces zapamiętywania.

Obecnie proces nauczania pierwszej pomocy zapoczątkowany jest już w szkole podstawowej. Odbywa się to w klasach piątych i szóstych, w czasie przygotowania do zdania egzaminu na kartę rowerową oraz na lekcjach przyrody. Po szkole podstawowej większość dzieci rozpoczyna naukę w gimnazjum, gdzie w ramach biologii w klasie drugiej podczas omawiania zasad funkcjonowania danego układu w organizmie człowieka, poruszane są zagadnienia dotyczące udzielania pomocy w przypadku urazu lub niedomogi. Odbywa się to w formie teoretycznej oraz praktycznej.

Pomimo powtarzania wiadomości z udzielania pierwszej pomocy na wszystkich szczeblach nauczania, to jak wskazują wyniki badań, już na pierwszym roku studiów wyższych wiadomości te uległy zapomnieniu a raz zdobyte nie ulegają uzupełnieniu o wprowadzone przez ERC zmiany. Swoistym wprowadzeniem w pierwszych godzinach kursu pierwszej pomocy powinno być omówienie podstawowych pojęć z fizjologii i anatomii człowieka, a zwłaszcza budowy układów: kostnego, mięśniowego, krążenia i oddechowego. Przy każdym z nich następnie należałoby omówić najczęściej spotykane rodzaje i mechanizmy urazów oraz sposoby pomocy w takich przypadkach. Kurs pierwszej pomocy w żadnym przypadku nie powinien obejmować farmakoterapii i elektroterapii.

Po zaznajomieniu kursantów z wiadomościami z fizjologii i anatomii należy uczyć ich sprawdzania stanu przytomności i oddechu, oraz zachowanego krążenia. Pozostałymi zagadnieniami, z jakimi powinien być zaznajomiony słuchacz, są niewątpliwie zasady postępowania w przypadku: ukąszenia, użądlenia, zadławienia, krwawienia, urazów tępych i penetrujących, oparzenia, odmrożenia, utonięcia, amputacji urazowej oraz z zasadami aseptyki w działaniach ratowniczych. Ponadto podczas kursu powinno się uczyć zabezpieczenia miejsca wypadku oraz przede wszystkim zabezpieczania drożności dróg oddechowych, prowadzenia oddechu zastępczego i zewnętrznego masażu serca.

Komentarze są wyłączone.